Poniedziałek, 20 .11 . 2017 
 Nick Zedd
 
ur. 1958 w Baltimore, USA
narodowość: USA
 
 Nick Zedd jest kluczową postacią ruchu Kina Transgresji, rozwijającego się w latach 80. w Nowym Jorku.

Jako pierwszy podjął próbę opisu zjawiska, w którym uczestniczył, publikując magazyn Underground Film Bulletin oraz ogłaszając w nim w roku 1985 Manifest Kina Transgresji - Cinema of Transgression Manifesto. W tym radykalnym tek?cie Zedd atakuje z pasją cały zastany establishment filmowy - twórców, krytyków, centra sztuki, żąda wysadzenia w powietrze szkół filmowych, pisze:

Żaden film, który nie szokuje nie jest warty obejrzenia. Dzi? wszystkie warto?ci muszą zostać przedefiniowane. Nic nie jest ?więte. Wszystko powinno zostać zweryfikowane, aby uwolnić nasze umysły od wiary w tradycję. (...) Proponujemy przekroczyć wszystkie granice ustanowione przez smak, moralno?ć czy jakikolwiek inny system warto?ci krępujący ludzki umysł. (...) Jeżeli nie ma życia pozagrobowego, jedynym piekłem jest piekło modlitw, przestrzegania prawa a jedynym niebem jest niebo grzechu, bycia rebeliantem, zabawy, pieprzenia i łamania jak największej ilo?ci reguł. Taki akt odwagi znany jest jako transgresja.

Manifest Zedda miał indywidualny charakter, do którego z dystansem odnie?li się inni filmowcy. Było to jednak niezwykle sprytne komercyjnie posunięcie, które spowodowało faktyczne zaistnienie tego nurtu kina w ?wiadomo?ci nowojorskiej bohemy i umożliwiło intensywny, choć krótki, wybuch transgresyjnej twórczo?ci filmowej.

Sam Zedd realizował filmy od końca lat 70., poruszając się swobodnie między tematyką społeczno-polityczną i seksualną. Sam grał w wielu z nich, często kreując w przebraniu role kobiece i transseksualne. Filmy Zedda to najczę?ciej 10-15 minutowe, czarno-białe etiudy fabularne, ud?więkowione garażowymi fragmentami nagrań sceny No Wave. Zedd operuje prostymi, amatorskimi ?rodkami filmowymi, tanimi, campowymi efektami specjalnymi (tryskająca krew, proste zdjęcia trikowe). Jego filmy osadzone są w realiach nowojorskiego Lower East Side, w?ród brudnych ulic, opuszczonych budynków, zdewastowanych mieszkań, w ?wiecie narkomanów, dealerów i tanich prostytutek.

W niemal wszystkich swoich filmach Zedd gra główną rolę, skłóconego z życiem outsidera, prezentującego niezmiennie (nieco zabawny) ?bardzo zły?, nihilistyczny wyraz twarzy. Tematyka wczesnych filmów Zedda koncentruje się głównie wokół seksu i ?mierci - w Thrust in Me (1984) kopuluje ze swoją martwą narzeczoną, w Kiss Me Goodbye (1985) dusi po stosunku swoją kochankę, w Police State (1987) umierając zabija torturującego go policjanta, który przed momentem odciął mu genitalia. W swojej autobiografii, Totem of the Depraved Zedd wspomina, iż na początku lat 80., podczas swojego krótkiego, burzliwego związku z Lydią Lunch, poważnie rozważał popełnienie jakiej? okrutnej zbrodni, by móc do?wiadczyć zła totalnego i tym samym zbliżyć się do absolutu. Pozostaje cieszyć się, iż Zedd nie poszedł drogą Mansona i realizował swoje młodzieńcze frustracje w obszarze sztuki.

Pó?niejsze filmy Zedda kierowały się coraz bardziej w kierunku kina jawnie pornograficznego. Whoregasm (1988) to na przykład wyjątkowo brutalny kolaż punkowego, hardcorowego porno, w którym zdjęcia policjantów z wcze?niejszego filmu Zedda Police State przeplatane są zbliżeniami drastycznych stosunków analnych i oralnych. Wydaje się, iż Zedd padł ofiarą własnego manifestu, zmuszony do ciągłego szokowania zapętlił się w swojej twórczo?ci. W każdym kolejnym filmie próbował szokować bardziej, co często wywołuje politowanie, jak w przypadku filmu Tom Thumb in the Land of Giants (1999), w którym grany przez syna Zedda chłopiec wchodzi do gigantycznej pochwy czy w bardzo interesującym plastycznie filmie Ecstasy in Entropy (1999), który wzbogacony jest w dodaną wyra?nie na siłę scenę seksu oralnego.

Na szczę?cie Zedd wciąż nie traci poczucia humoru. Jeden z jego ostatnich filmów, I of K9 (2001), parodiuje zoofilskie porno, przedstawiając dwóch mężczyzn i kobietę, którzy sfilmowani w estetyce starego, dobrego undergroundu przez kilka minut obcałowują namiętnie psa.

Większo?ć filmów Zedda dostępnych jest na DVD Abnormal - Sinema of Nick Zedd.
 
 
  1. Zedd Nick, Totem of the Depraved, Two Thirteen Sixty-One Pubns, Nowy Jork, 1997
 
 
  1. Nick Zedd - strona oficjalna
 
 They Eat Scum, 1979, reżyseria
The Bogus Man, 1980, reżyseria
The Wild World of Lydia Lunch, 1983, reżyseria
Totem of the Depraved, 1983, reżyseria
Geek Maggot Bingo, 1983, reżyseria
School of Shame, 1984, reżyseria
Thrust In Me, 1985, reżyseria
Go to Hell, 1986, reżyseria
Kiss Me Goodbye, 1986, reżyseria
Police State, 1987, reżyseria
Whoregasm, 1988, reżyseria
War Is Menstrual Envy, 1992, reżyseria
Smiling Faces Tell Lies, 1995, reżyseria
Why Do You Exist? (Screen Test 98), 1998, reżyseria
Tom Thumb In the Land of the Giants, 1999, reżyseria
Ecstasy in Entropy, 1999, reżyseria
Thus Spake Zarathustra, 2001, reżyseria
Lord of the Cockrings, 2002, reżyseria



 

Nick Zedd

David Wojnarowicz
Richard Kern
Lydia Lunch
Evil Cameraman
The Wild World of Lydia Lunch
Fingered
Where Evil Dwells
Police State
Poza Tabu ? nowojorskie Kino Transgresji
Deathtripping - Cinema of Transgression
Totem of the Depraved


3CINEMA | Ludzie | Nick Zedd