Wtorek, 25 lipca 2017 
 Harry Smith
 
ur. 1923 w Portland, USA, zm. 1991 w Chelsea Hotel, Nowy Jork, USA
narodowość: USA
 
 Harry Smith to postać niezwykła w ?wiecie sztuki XX wieku. Muzykolog (autor legendarnej, kompilacji Antologia Muzyki Amerykańskiej), prekursor New Age - miło?nik ezoteryki i filozofii Wschodu, malarz, antrolpolog, bitnik i filmowiec.

Zainteresowanie Smitha filmem animowanym to przede wszystkim fascynacja animacją europejską - przedwojennymi filmami Len Lye`a i Oskara Fischingera. Pierwsze, powstałe pod koniec lat 40. filmy Smitha to niezwykle barwne, abstrakcyjne animacje realizowane nierzadko w technice animacji bezpo?redniej. Prace te zapowiadają już estetykę psychodelii, która miała zdominować kulturę amerykańską po kilkunastu latach. Mimo częstego wykorzystywania figur geometrycznych, animacja Smitha to głównie organiczna abstrakcja spod znaku Jeana Miro, próba nawiązania do czystych, absolutnych filmów Fischingera za pomocą malarskiej estetyki filmów Len Lye`a z połowy lat 30.

Inspiracją dla tych prac były nierzadko stany wywołane narkotykami, popularnymi w?ród kultury bitników i powojennej bohemy artstycznej Zachodniego Wybrzeża. Filmy Smitha to także kontynuacja Fischingerowskiego poszukiwania relacji między obrazem (w szczególno?ci kolorem) i muzyką.

Kolejne filmy Smitha to odej?cie w stronę kolażowej abstrakcji figuratywnej inspirowanej buddyzmem i Kabałą. Jego najważniejszy, ponadgodzinny film z tego okresu to nr 12 - Smith numerował wszystkie swoje filmy - znany także pod nadaną przez Jonasa Mekasa nazwą Heaven and Earth Magic.

Mnogo?ć zainteresowań Smitha nie pozwalała mu skupić się na niezwykle pracochłonnym filmie animowanym - w kolejnych latach powstawały tylko ich krótkie fragmenty. Ostatnie lata życia artysta spędził dzieląc mieszkanie z Allenem Ginsbergiem, tworząc kolejne kolekcje (m.in. największą na ?wiecie kolekcję papierowych modeli samolotów czy kolekcję ukraińskich pisanek). Za swoje dokonania w dziedzinie archiwizacji klasyki korzennej muzyki amerykańskiej został uchonorowany w 1991 roku prestiżową nagrodą Grammy.
 
 
  1. Singh Rani (red.), Think of the Self Speaking - Harry Smith - Selected Interviews, Elbow/Cityful, Seattle, 1999
 
 
  1. Harry Smith Archives
 
 Film Number 1 (A Strange Dream), 1948, reżyseria
Film Number 2 (Message from the Sun), 1948, reżyseria
Film Number 3 (Interwoven), 1949, reżyseria
Film Number 4 (Fast Track), 1949, reżyseria
Number 5 (Color abstraction. Homage to Oskar Fischinger), 1950, reżyseria
Film Number 6 [Untitled 3-D Abstraction], 1950, reżyseria
Film Number 7 (Color Study), 1951, reżyseria
Film Number 8 [Untitled Black & White Collage], 1957, reżyseria
Film Number 9 [Untitled Color Collage], 1957, reżyseria
Film Number 10 (Mirror Animations), 1957, reżyseria
Film Number 11 Mirror Animations, 1957, reżyseria
Film Number 12 [Untitled] aka "Heaven and Earth Magic", 1964, reżyseria
Film Number 13 Oz, 1962, reżyseria
Film Number 14 Late Superimpositions, 1964, reżyseria
Film Number 15 [Untitled Animation of Seminole Patchwork], 1966, reżyseria
Film Number 16 Oz: The Tin Woodman's Dream, 1967, reżyseria
Film Number 17 Mirror Animations (Extended Version), 1979, reżyseria
Film Number 18 Mahagonny, 1980, reżyseria
Film Number 19 [Untitled Excerpts from Film Number 13], 1980, reżyseria
Film Number 20 Fragments of a Faith Forgotten, 1981, reżyseria



 

Harry Smith

Len Lye
Swinging the Lambeth Walk
Colour Box, The
Number 5 (Color abstraction. Homage to Oskar Fischinger)
Film Number 10 (Mirror Animations)
Film Number 7 (Color Study)
animacja bezpo?rednia


3CINEMA | Ludzie | Harry Smith