Środa, 22 listopada 2017 
 Ballet Mécanique
reż. Fernand Léger
 
rok produkcji: 1924
kraj produkcji: FRA
czas trwania: 18 min.
taśma: czarno-biała, bez dźwięku, 35mm
 
 reżyseria i scenariusz: Fernand Léger, Dudley Murphy
współpraca: Man Ray, Ezra Pound, Charles Delacommune
występuje: Alice (Kiki de Montparnasse) Prin

 
 Kadr (czołówka) z filmu <i>Ballet Mecanique</i> Kadr z filmu <i>Ballet Mecanique</i> Kadr z filmu <i>Ballet Mecanique</i> Kadry z filmu <i>Ballet Mecanique</i> - m.in. Charlote Cubiste Fernand Leger <i>Dyski</i> 1918
 
 

REALIZACJA


Léger, uznany w czasie realizacji tego filmu malarz kubistyczny, interesował się filmem już od kilku lat. Należał do "Ricciotto Canudo's Club des Amis du septieme art" ("Klub przyjaciół siódmej sztuki"), w którym oglądał i dyskutował o współczesnym kinie. Współpracował przy narracyjnym La Roue Abela Gance w 1922 roku, filmie który zafascynował go szybkim montażem oraz scenami z maszynami - te uważał za pierwsze plastyczne elementy, które pojawiły się w kinie. Wykonał także scenografię do "fabrycznych" scen filmu Marcela L'Herbier'a L'Inhumaine.

Sam artysta nie miał jednak pojęcia o technicznych aspektach realizacji filmu. Tu pomocny okazał się amerykański filmowiec mieszkający wówczas w Paryżu - Dudley Murphy. Jego do?wiadczenie z filmowaniem i montażem było decydujące dla powstania filmu, którego pomysł zresztą miał zrodzić się w głowach Man Raya i Murphy'ego wła?nie. Man Ray zrealizował jedynie kilka scen we wczesnej fazie produkcji filmu, w kilku z nich wystąpiła jego ówczesna żona, Kiki.

Kolejnymi współpracownikami Légera byli Ezra Pound i jego przyjaciel, młody kompozytor George Antheil, który miał zrealizować ?cieżkę d?więkową do filmu. Utwór Ballet Mécanique został ukończony niestety już po premierze filmu i mimo entuzjazmu jakim darzył go Léger nie został do niego włączony. Odrestaurowana, wydłużona kopia filmu z muzyką Antheil'a miała swoją premierę dopiero w roku 2001. Kolejną ważną postacią, która przyczyniła się do sukcesu filmu był Charles Delacommune, przyjaciel Murphy'ego, który prowadził firmę zajmującą się synchronizacją filmów - jego awangardowe odkrycia pomogły w realizacji obrazu.

FILM


Sam film jest jak napisał Standish Lawder "klasycznym przykładem przekształcenia konkretnej estetyki malarskiej w film przez uznanego, nowoczesnego artystę". W filmie pojawiają się wszystkie elementy znane z malarstwa Légera - abstrakcyjnie elementy geometryczne, maszyny, kubistyczne formy.

Początkowe i końcowe sceny filmu zawierają fragmenty nieukończonego filmu Légera Charlot Cubiste, mającego opowiadać paryskie przygody marionetki - Charlota. Dalsze sekwencje zawierają zdjęcia rytmicznie pracujących maszyn w dużych zbliżeniach, zapętloną scenę wchodzenia po schodach, superimpozycyjne kolaże kobiecej twarzy etc. Same przedstawione w filmie elementy nie mają jednak większego znaczenia, istotne są ich abstrakcyjne detale, ich ruch, rytm, zmiany obrazów, montaż. Jeżeli obraz zamykającej i otwierającej oczy Kiki jest użyty u Man Raya w Emak Bakia jako element surrealistyczny, tutaj służy jedynie podkre?leniu rytmu.

Jak pisał Léger:

U podstaw realizacji tego filmu leżały dwa zainteresowania:
Wariacje szybko?ci projekcji,
Rytm tych szybko?ci.
Brak scenariusza - reakcje rytmicznych obrazów to wszystko.


Widoczna w pracach malarskich Légera z tego okresu fascynacja maszyną, jej abstrakcyjnymi detalami jest w filmie niezwykle widoczna. Ten fetyszyzm posuwa się to zestawienia pracujących maszyn z czę?ciami kobiecego ciała, sugerując fascynację na granicy pożądania. Artystę interesował także odbiór filmu przez publiczno?ć, jej reakcja na grę czasem, zapętlenia - w czasie realizacji filmu Léger badał nawet reakcje widzów by uzyskać najlepszy efekt.

Film stanowił ważny element twórczo?ci dla samego artysty - wraz z Henri Langlois pod koniec życia próbował zrealizować jego remake jako Ballet des couleurs. Powstałe fragmenty filmu nigdy jednak nie były publicznie pokazywane.

 
 
  1. Kuenzli Rudolf E., Introduction., w: Kuenzli Rudolf E. (red.), Dada and Surrealist Film, The MIT Press, Cambridge, London, 1996
  2. Freeman Judi, Briding purism and surrealism: The origins and production of Fernand Léger's Ballet Mecanique., w: Kuenzli Rudolf E. (red.), Dada and Surrealist Film, The MIT Press, Cambridge, London, 1996
 
 
  1. The Ballet Mecanique Page
 
 

Brak komentarzy. Twój może być pierwszy!


treść komentarza:

podpis: (e-mail):
antyspam: (ile to/how much is 1+3):



 

Fernand Léger


Fatal error: Cannot use string offset as an array in /funkcje_right.php on line 26