Poniedziałek, 24 kwietnia 2017 
 Dreams That Money Can Buy (A film in seven segments)
reż. Hans Richter
 
rok produkcji: 1946
kraj produkcji: USA
czas trwania: 80 min.
taśma: czarno-biała i kolorowa, z dźwiękiem, 35mm
publikacja video/dvd: bfi arthouse
 
 Reżyseria, Scenariusz, Montaż: Hans Richter
Zdjęcia: Arnold Eagle
Produkcja: Hans Richter, Peggy Guggenheim, Kenneth Macpherson
Produkcja: Company Art of This Century Films

AUTORZY EPIZODÓW

Desire
Reżyseria, Scenariusz Max Ernst
Muzyka Paul Bowles

The Girl with the Prefabricated Heart
Reżyseria, Scenariusz Fernand Leger
Słowa piosenki Jean Latouche
Wykonanie piosenki Libby Holman, Josh White

Ruth, Roses and Revolvers
Reżyseria, Scenariusz Man Ray
Muzyka Darius Milhaud

Discs
Reżyseria, Scenariusz Marcel Duchamp
Muzyka John Cage

Ballet
Reżyseria, Scenariusz Alexander Calder
Muzyka Paul Bowles

Circus
Reżyseria, Scenariusz Alexander Calder
Muzyka David Diamond

Narcissus
Reżyseria, Scenariusz Hans Richter
Muzyka Louis Applebaum

OBSADA

Joe / Narcyz: Jack Bittner
Dziewczyna: Dorothy Griffith

 
 Kadr z filmu <i>Dreams that money can buy</i> Marcel Duchamp przy pracy nad filmem <i>Dreams that money can buy</i> Okładka katalogu do filmu <i>Dreams that money can buy</i> Wnętrze katalogu do filmu <i>Dreams that money can buy</i>  
 Sny, które można kupić to najbardziej ambitny z filmowych projektów Hansa Richtera. Jest to pełnometrażowy, kolorowy film złożony z siedmiu epizodów wyreżyserowanych przez różnych artystów, połączonych przez Richtera w cało?ć za pomocą historii Joe, mężczyzny, który zdobywa umiejętno?ć tworzenia snów, które sprzedaje zagubionym klientom.

Poszczególne sekwencje snów wereżyserowane są przez bliskich przyjaciół Richtera, wielkie nazwiska pierwszej Awangardy.

Epizod pierwszy, Desire (Pożądanie), wyreżyserowany przez surrealistycznego malarza Maxa Ernsta, to miniaturowy kostiumowy dramat, utrzymany w ciepłych, kontrastowych barwach. Przywołuje obrazy nagiej, ?piącej kobiety, sennych marzeń i seksualnego fatalizmu znanego z obrazów Ernsta.

Fernand Léger, w ?nie drugim, zatytułowanym The Girl with the Prefabricated Heart (Dziewczyna z prefabrykowanym sercem) nawiązuje do klasycznego, mdłego dramatu miłosnego. W rolach kochanków obsadza jednak sklepowe manekiny. Scenografia składa się z ruchomych wersji futurystyczno-dadaistycznych obrazów Legera.

Czę?ć trzecia, której autorem jest Man Ray - Ruth, Roses and Revolvers (Lito?ć, Róże i Rewolwer) to satyra na kino. Przedstawia salę kinową, w której widownia traktuje obraz jako film instruktażowy i powtarza wykonywane przez aktora ruchy.

Discs (Dyski), które zrealizował Marcel Duchamp to zdecydowanie najpiękniejsza sekwencja filmu. Zrealizowany w abstrakcyjnej tradycji film, nawiązujący do Anemic Cinema. Na obraz składają się wielokolorowe pier?cienie wibrujące jednostajnie do akompaniamentu hipnotycznej muzyki Johna Cage'a. W przebitkach pojawiają się sekwencje nawiązujące do najsłynniejszego obrazu Duchampa - Akt schodzący po schodach. Ten fragment jest jednym z najwspanialszych dokonań kina eksperymentalnego, idealnym połączeniem muzyki i obrazu, które po kilkudziesięciu latach w ogóle się nie starzeje.

Dwa kolejne sny zrealizował rzeżbiarz i animator Alexander Calder. Ballet (Balet) to nieco abstrakcyjny obraz sfilmowanych kolorowych przedmiotów, natomiast Circus (Cyrk) to animowany film lalkowy przypominajacy dużo pó?niejsze dokonania Svankmajera czy braci Quay.

Ostatni, siódmy sen zrealizował sam Richter. Jego bohaterem jest łączący epizody Joe, którego twarz zabarwia się na niebiesko. Fragment dotyka problemów odmienno?ci, zagubienia, pożądania i kończy cały film.

Filmowi towarzyszył pięknie wydany katalog zawierający wiele kadrów z filmu, kolaże Ernsta, teksty m.in. Huelsenbecka, Cage'a i Man Raya, dzi? niestety dostępny jedynie w antykwariatach. Sam film zestarzał się niestety bardzo mocno. Estetyka zdjęć, narracja, kostiumy bardzo dzi? trącą myszką. Nie można jednak nie zauważyć kilku bardzo interesujących pomysłów - różnorodno?ci form estetycznych, wizualizacji jungowskiej idei snu, parodii filmu noir i systemu Hollywood (sprzedawanie snów). Film jest jednak przede wszystkim wzruszającym dokumentem kończącym okres Pierwszej Awangardy, dziełem jednej z najbardziej niesamowitych w historii sztuki grupy przyjaciół.

 
 #KOMENTAR
zoil@op.p
Naprawde warto! ogromne oczy Men Rey\'a pojawiaja sie na scianie, nad biurkiem \"sprzedawcy\" gdy tylko zmienia sie osoba pragnaca kupic sny! Mnie najbardziej spodobal sie Czwarty wymiar Duchampa- rotoreliefy, ze nie wspomne juz o genialnym cyrku Caldera!!Richter w swym filmie zawarl wszystkie tak istotne elementy dotyczace dokonan jakze wspanialej sztuki pierwszej polowy XX wieku! polecam dla wielbicieli pierwszej awangardy jak równiez i dla laików

treść komentarza:

podpis: (e-mail):
antyspam: (ile to/how much is 4+2):



 
3CINEMA | Filmy | Dreams That Money Can Buy (A film in seven segments), reż. Hans Richter